ZLY in Teatr Powszechny
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJ3Ms2tpgunZEf_ffCtA14gqZWkiezWkshGuvxClx60O-iDGZ3GFz_p6g6ssXypWvh5HfmMV1NXeOjrZ3OBd4CCai5Bsa5dklUMjVwIDAmAoNVkdzFnArwq244YicOiNs71GhLxZcDB7Y/s320/dsc_5124.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbg1cIVqDehYLIPjIA-Jk_5ZdNUdObRxdX1Rt4v41x71DBtC45CVNHx-XMcNxvkHxNhpYbr9nnhhGOlFgbf51QiJjcppAjI-UBG18nWvgsJ-vdY5vnh6aYsWgtYexm0z1hHJNz040jVDg/s320/dsc_4183.jpg)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXeVzHiVfIKqMJ_goxec9RtTpXVXtvbyRcOfPuPF9d5lReD_eF8KpcZGpBPaxbPiXqhuukHS7NW4tcJt-L_jkCKUuCcdaUwdrP_vbUJOWDg8zvH14_0hahGwEtmWBRvJMPh9jbmlMlZjc/s320/dsc_3953.jpg)
Miłośnik jazzu, amerykańskiej literatury i skarpet w paski, intelektualny i obyczajowy prowokator – Leopold Tyrmand nareszcie na stołecznej scenie, w spektaklu na kanwie jego kultowej warszawskiej powieści!
Zły, pisany w latach pięćdziesiątych, do dziś nie tylko uwodzi humorem i łotrzykowską fabułą, ale wyraża też ponadczasową, romantyczną tęsknotę za bohaterem, który w pojedynkę próbuje wymierzać światu sprawiedliwość.
Miejski koloryt, język ulicy, lokalny folklor, PRL-owskie realia, to walory opowieści, dzięki której poznajemy warszawski półświatek, podziwiamy czujność Milicji Obywatelskiej, śledzimy pewien interesująco zapowiadający się romans, aż wreszcie zostajemy wciągnięci w wielki kryminalny przekręt, dla którego okazją ma się stać pewien piłkarski mecz… A wszystko to w lekkiej, pełnej absurdu i surrealistycznego poczucia humoru tonacji!
W spektaklu, który podejmuje wybrane wątki powieści i nadaje im dzisiejszą interpretację, współczesna Warszawa przegląda się w Warszawie Tyrmanda.
Zły powraca do nas w momencie, w którym coraz większe triumfy święci w sztuce poetyka kampu i kojarzone z nią ironia, dystans, ostentacyjne wykorzystywanie popularnych gatunków, takich jak komiks czy romans, a więc to wszystko, czego Leopold Tyrmand był przed laty prekursorem. Nie darmo Witold Gombrowicz pisał o Złym: „Powieść kryminalna, romans brukowy? Ależ tak i gorzej nawet: romans z bruku zrujnowanego, z ruin i rozdołów. A jednak to lśni, tryska, brzmi, śpiewa...”
Scenariusz na motywach powieści
Wojciech Tomczyk
Reżyseria
Jan Buchwald
Scenografia
Jan Kozikowski
Choreografia
Jarosław Staniek
Współpraca choreograficzna
Iwona Staniek
Kostiumy
Agnieszka Kaczyńska
Muzyka i opracowanie muzyczne
Dominik Strycharski
Światło
Piotr Pawlik
Projekcje
Piotr Gorzkowski, Marek Oleksicki
Wybór archiwaliów muzycznych
Marian Szałkowski
Asystent reżysera
Jarosław Gruda
Inspicjent
Józef Marek Gorzkowski
Sufler
Barbara Sadowska
Obsada
OLIMPIA SZUWAR - Agnieszka Krukówna
MARTA MAJEWSKA - Paulina Chruściel
ANIELA - Maria Robaszkiewicz
ROMA LEOPARD, LEKARKA - Karina Seweryn
DZIEWCZYNA, HANKA, REFRENISTKA - Karolina Dafne Porcari (gościnnie)
FILIP MERYNOS - Dariusz Siastacz
HENRYK NOWAK - Grzegorz Falkowski
ROBERT KRUSZYNA - Sławomir Pacek
JERZY METEOR - Michał Sitarski
LOWA ZYLBERSZTAJN - Krzysztof Szczerbiński / Daniel Salman (gościnnie)
WITOLD HALSKI - Piotr Ligienza
MICHAŁ DZIARSKI - Zbigniew Konopka
MACIEJAK - Jarosław Gruda
MORYC - Jacek Beler
SZAJA - Tomasz Błasiak
STRYĆ - Michał Napiątek / Krzysztof Szczerbiński
JULIUSZ KALODONT, JÓZEF SIUPKA, HENIEK, GOŚĆ, PIELĘGNIARZ - Zygmunt Sierakowski