2017

2017
by Jakub Wittchen

Blog Archive

Saturday, June 6, 2015

Ojciec Matka Tunel Strachu reviews so far

Review 1 Link

"... Trzy obrazki, o których nie wiem, co mądrego powiedzieć, ale też są świetne. 1. Lewicowe jasełka, w czasie których "się wydaje", że Maryja jest i matką, i tak jakby laską Boga, w każdym razie ma z nim dziecko. 2. "Jakaś mniejszość" ma "już dość" i miło by było, gdyby się skapnęła, że nie jest mniejszością. 3. W open spejsie "chiński żebrak zabiera ci pracę".

Tutaj muzyka jest osobnym widowiskiem. Tak, można POPATRZEĆ - na jej wykonawcę, jak na żywo skręca loopy, jak daje radę z fletem i elektrycznymi baby organkami, jak reaguje krzykiem, jak jest ubrany w outfit Tabalugi albo, czasem, Stitcha (por. "Lilo i Stitch"). "Ojciec matka tunel strachu" w reżyserii Klemma jest bajką, choć nie na dobranoc: na OBUDŹ SIĘ..."

Review 2 Link

"... Powstaje labirynt uczuć, z którego trudno się wydostać, a w którym coraz bardziej brakuje powietrza. W ciasnym mieszkaniu państwa Klein nie może być jednak inaczej. Rytualne gesty, powtarzalność, schematyczne rozmowy, wyrwane z poradników o życiu i wychowaniu złote rady, gonienie za byciem perfekcyjnym - dużo tu ironii wycelowanej bezlitośnie we współczesność. "On nam nie wierzy, że jesteśmy szczęśliwi" - mówi główna bohaterka. I trudno się dziwić... To spektakl, który z widzem zostaje. Nawet po opuszczeniu teatru przedstawienie wciąż zadaje pytania, dźwięczy niczym improwizowana muzyka Dominika Strychalskiego, który znakomicie nie tylko ilustruje, ale wręcz współtworzy kluczowe momenty i pozwala wydostać się emocjom..."

Review 3 Link

"... On nam nie wierzy, że jesteśmy szczęśliwi

Klemm sięga po rozmaite rozwiązania. Pomysł obsadzenia prawdziwej aktorskiej rodziny w odwróconych rolach - rodziców grają dzieci (prywatnie małżeństwo: Błażej Peszek i Katarzyna Krzanowska), dziecko gra ojciec (Jan Peszek) - znakomicie się sprawdza. Korzystanie z rozmaitych figur buduje umowność działań - tak jak w sennym rytuale rzucania się na pufy. Dominik Strychalski współtworzy akcję, kreując muzykę na rozmaitych zabawkach. Dźwięki zapętlają się, wzajemnie napędzają, a nawet katalizują - to chaos, to awanturę. Nie jest to spektakl dla tych, którzy nie znoszą ironii i złośliwości. Posługując się słowami Anne Klein: "On nam nie wierzy, że jesteśmy szczęśliwi..."

Review 4 Link

"... W spektaklu Klemma nie chodzi tylko o to, żeby przedstawić skutki nieodpowiedniego wychowania dzieci. Ważniejszy jest nasuwający się po obejrzeniu tego spektaklu wniosek, że żaden pozytywny projekt wychowania, uniwersalny i mający zastosowanie w wielu przypadkach, jest niemożliwy. Niektórzy próbują, ale skutki bywają opłakane. Otto – swoisty „puer senex” – to postać, której utrudnia się zdobywanie samodzielności i utrzymywanie kontaktu ze światem zewnętrznym. Chłopiec późno uczy się mówić, co oznacza, że jego zdolności do wyrażania uczuć i pragnień rozwijały się powoli. Mimo zabawnej i „kolorowej” konwencji spektaklu, w perspektywie zakończenia dramatu wszystkie te kolory blakną. Na scenie pozostaje tylko ojciec i matka, stojący przed drzwiami syna, próbujący się tam dostać – zupełnie, jak w jednej z ostatnich scen „Sali samobójców” Jana Komasy. Pozostają w tej scenie unieruchomieni na zawsze..."

Tags

15 2007 acoustic adlibitum agusti Album all about jazz andriessen anika anonimowi Antigone Antygona ateneum audioart audiobook badora barbara bass beat beatbox beeitch beksiak beniowski blockflute blog boleslaw smialy bolt borczuch borys szyc brecht butch morris Bydgoszcz bytom cassubia cecko chacinski chaciński challenge chlopecki chor eksperymentalny Cisneros codeseries composition concert conditions contemporary core 6 core6 creativity CueFx czioczko czoczko czytanie dance diary dickaty DKS Trio dni muzyki nowej dolphy dominik strycharski Doministry dragon drazkowska drewniany drummer drums duo dziadosz dziennik electronic electronics elektronika elvis eric ethno everyday experimental fernandez festival festiwal first ever Fortune fredro freejazz Ganczarczyk garniec gdansk gig glenn astarita Godzilla Team gorczynski gornoslazak gre badanie Haduch Horvath idczak ideas Iliada illusions ilusions imka improv improvisation instytut teatralny interview jaracza jasmina wojcik jazz jedra joanna kaczynski kalisz Kania karkowski karlowski kaszuby Klemm klytemnestra konwencja Kos kozera krytyka polityczna ksiaze niezlomny legnica Les Negres Life live live music Lodz loopstation Luzern malikowska Mavridou Mazur media mendyk mini tour mos Murzyni Music music live Music Tim Berne musicdiary Muzyka myriad duo nagabczynska new music new year noise nottwo nowy ogien ornette coleman pakuła pardon to tu pasiecznik performance peszek Photo piano podsumowanie Poland polifonia polishjazz polska popkooltour popup premiera premiere prepared production Prophetic Fall Pulsarus Pulsarus reviews radiojazz radtke Rashied Ali Ray Dickaty reading recenzje recorder records review root Roznow sakowicz saszka schauspielhaus graz sean palmer serocki siegoczynski slowacki słowacki sluchaj słuchaj sluchowisko słuchowisko smolyn sobczyk solidarnosc solo sotomski sound soundcloud stary teatr Strycharski studio summary swiatek szmanda Szpura Szyma szyngiera taniec teaser teatr teatr akt teatr nowy teatr wspolczesny teatrzydowski theatre toys trailer TV urbanski ursus Vault video vocal w ogien wach warsaw warszawa Warszawa Improvisers Orchestra warsztaty wittchen Wojcinski wokalne wolek work workshop xenakis zabawki zak żak zemler zimpel zralek Zycie